Campingverhalen (Gesloten voor reacties)
Geplaatst door: ® Mieke 
, Datum:
04.03.2005 16:51
Edgar, hoe ben je uiteindelijk weer "thuis" gekomen? Weet je wel, waar je kampeerde, weet je wel, met je zere voeten!
Geplaatst door: Jan
, Datum:
04.03.2005 21:52
Edgar, heeft een probleem met posities. Arme vriendin/vrouw.
Geplaatst door: Jos
, Datum:
04.03.2005 22:15
Edgar, heb je gewacht tot juffrouw Jannie met de koffie kwam??
Geplaatst door: Anja
, Datum:
04.03.2005 23:32
Ieder jaar gingen wij met een bevriend stel en hun kids op vakantie. De man van dat echtpaar wou wel eens voor de lol kijken wie er sterker was . Hij of onze 15-jarige zoon. Nu dat was al snel duidelijk. Onze zoon nam hem in een soort houtgreep en legde hem op de grond.
Gevolg: Hij had z'n been op meerdere plaatsen gebroken, geopereerd in ziekenhuis daar, een plaat en 7 schroeven erin. Vervolgens via de ANWB naar Nederland gevlogen, en de rest van het gezin door de ANWB naar huis gerepratieerd. We kunnen er nu nog vaak om lachen, maar toen was het minder leuk. Nu zeggen we nog vaak tegen onze zoon als hij uit de lol wil stoeien: doe dat nou niet je kent de gevolgen.
Geplaatst door: Jurgen
, Datum:
05.03.2005 09:21
Vorig jaar deden we onze laatste kamping aan, op de terugweg naar huis. Door een deviation had de reis langer geduurd dan we gewoon zijn, en op de kamping aangekomen bleek 1 van de banden van de vouwwagen lek. Maar niet getreurd, vol goede moed maakte ik alles in gereedheid om de volgende ochtend voor vertrek het wiel te wisselen. Door alle drukte, en omdat ik nog herstelend was van een enkelbreuk, was ik 's avonds al vrij vroeg slaperig en kroop dus vroeg onder de wol. Mijn rust was echter van korte duur, achter ons stond een gezin met 2 puberende dochters en deze kregen een felle ruzie over een zaklantaarn. Afijn het bed maar weer uitgeklommen, en onder het genot van een wijntje de ruzie zitten beluisteren. Dit met enige verbazing want een aantal malen poogde pa te bemidellen, maar deze werd gewoon stijf gescholden, mijn vrouw en ik keken elkaar verbijsterd aan, maar we moesten er ook wel om lachen. Na een behoorlijk lange tijd werd ik het eigenlijk zat en begon na te denken over maatregelen van mijn kant, ik had namelijk geen trek de toorn van de meiden over mijn persoontje uit te roepen. Inmiddels was de moeder van de meiden nog niet in beeld, hoewel ze in de ruzie wel genoemd werd. Plotseling was bij mij de maat vol, ik stond op, liep om de vouwwagen heen, boog me over hun koepeltje en zij met behoorlijke stemverheffing 'IS HET NU EENS AFGELOPEN, IK HEB HIER 3 KINDERTJES AL EEN UUR WAKKER DOOR JULLIE!'. Het werd plots doodstil, en toen zag ik pas dat ma inmiddels ook onderweg was voor een bemidellingspoging, deze schrok zich rot, kermde 'hebben jullie nou je zin' en verdween schielijk de ouderlijke caravan weer in. De rest van de nacht hebben we geen kik meer gehoord. De volgende ochtend keken de meiden alleen heel schuchter onze kant op, pa mompelde stom grijnzend 'zo, heb je een lekke band buurman?', en ma hebben we niet gezien. Hoewel ze duidelijk gingen vertrekken, bleef zijn in de caravan zolang wij nog niet weg waren. Het was toen al grappig, en we halen nog vaak dat avondje aan als een leuke kamping ervaring.
Greetz, Jurgen.
Geplaatst door: Ton
, Datum:
01.04.2005 00:06
Wat denk je, lig ik lekker in mijn stacaravan te slapen voel ik ineens een hand over mijn rug die met haatr nageltjes begint te krabbelen. Was het mijn vrouw. Wat die buitenlucht allemaal niet kan doe he