Je leukste vakantieblunder (Gesloten voor reacties)
Geplaatst door: Fenna
, Datum:
08.06.2012 17:40
Meer een angstig moment. We waren op een parkeerplaats in Frankrijk en waren ons kind (10 jaar) kwijt. Hij was alleen naar de wc gegaan. Ik was helemaal in paniek en kon hem maar niet terug vinden, iedereen aangesproken, maar nee niemand kon mijn zoon vinden. Wij gingen samen op vakantie met mijn ouders. We hadden afgesproken om apart te rijden, maar toevallig stonden ze ook op dezelfde parkeerplaats (wat ik niet wist). Ik heb na een uur zoeken in paniek mijn ouders opgebeld en zij zeiden heel rustig; 'ja hij zit bij ons in de auto'. Mijn eerste reactie was opgelucht, maar daarna werd ik woedend. Hoe kun je dat niet even zeggen tegen ons, de gehele vakantie was voor ons, vooral voor mij, verpest.
Geplaatst door: Bonasera
, Datum:
08.06.2012 17:43
Wij met de zoonop een camping a la zwemparadijs.
In met de gloednieuwe camera zou de daling van glijbaan filmen.
Zoon voorop.
Ik alles klaarzetten ,camera klaar voor de opname.
Ik naar het zwempardijs.Met lorte broek verse T shirt,om maar indruk te maken op de ligstoelgasten,hier komt Stieven Spieberg 2.
Ik zag een voetbad,amai sloffen uit denk ik.
Stap in het voetbad uchhhhhhhhhhhh een klets water over mij !!!!!!!!!
Was een automatische voetbaddouche.
Kletsnat,rood toch achter mijn oren,ligstoelgangers een grijnslach en ik alsof er niets gebeurd was verder gaan filmen in kletsnatte tenu en als een voleerde filmer terug naar de caravan.
Mijn nieuwe camera was gedoopt en kreeg de naam,het waterding.
Geplaatst door: Bonasera
, Datum:
08.06.2012 17:46
Sorry voor de fouten,ben aan het aperitieven.
Geplaatst door: Peetje
, Datum:
08.06.2012 17:50
Geplaatst door: digi-oma
, Datum:
08.06.2012 18:36
Niet in Frankrijk, maar in Zweden, 24 jaar geleden.
We hadden onze lieve oude Constructam nog plus een Opel Station en stonden in de streek Dalarna bij een meer.
Ik ging naar het sanitairgebouw om de afwas te doen en manlief en zoon kregen het ontzettend geniale plan om de caravan een halve slag te draaien... zul je mama zien kijken als de deur weg is; lachen!!! Dus snel de luifel los en nog sneller de caravan rondtrekken. Jammer, dat de dissel van de caravan pontificaat de achterdeur van de auto raakte met een afschuwelijk diepe deuk als gevolg. Hadden ze even niet op gelet. Mama was niet zo aangenaam verrast toen ze terugkwam!
Geplaatst door: Bea
, Datum:
08.06.2012 21:08
Paar jaar terug in Frankrijk . Mobilhome gehuurd. net voor vertrek had ik een super handige barbecue emmer gekocht. ( handig ,want er paste van alles in tijdens de reis en hij was compact ,en niet duur ..
Ter plaatse bleek dit wel een erg waardeloze emmer te zijn . Bij onze allereerste barbecue vond mijn man het wel handig om die op het houten terras van onze nieuwe ( gehuurde) MH te plaatsen . Zo moest hij niet zo laag bij de grond werken .
Pas de volgende ochtend bleek dat dit niet zo erg handig was ,want mijn zo handige barbecue emmer bleek helemaal doorgebrand ,met flinke roetschade aan ons terras . Wat nu ... Naar onze borg konden we nu wel fluiten . Mijn man wilde dit oplossen ,en bij ons bezoek aan een hypermarche ,werden er allerlei spullen aangeschaft om het te repareren . Het was zowat een leuk tijdverdrijf geworden voor mijn man ,tot hilariteit van vrouw en dochters en vrienden ,die ook op de camping stonden . Helaas ,na ons verblijf van 18 dagen hebben we het maar opgebiecht aan de camping ( nog voor ze de controle gingen uitvoeren dat wel ) Ze wierpen er een blik op ,en er ging een herstelploeg komen . Onze borg kregen we netjes terug . Nooit heb ik nog zon emmer gekocht ,we nemen nu een normale barbecue mee ,eentje die niet doorbrandt door de hitte . Het heeft mijn man wel wat leuke klusuurtjes opgeleverd .
Geplaatst door: ® Jan van I 
, Datum:
08.06.2012 22:51
Zo ongeveer het belangrijkste onderdeel van een De Waardtent heeft een doorsnede van enkel centimeters en er zitten drie metalen openingen in.
Je schuift 'm bovenop de centrale stok en je hang twee dwarsstokken eraan op.
Zonder dat ding is het onmogelijk de tent op te zetten.
Een jaar of 10 geleden waren we driftig bezig de tent op te zetten:
- tent uitvouwen
- stokken bij elkaar zoeken en in elkaar zetten
- haringen en hamers klaarleggen
- het dingetje uit het zakje halen....
Verdraaid, waar is het dingetje? In een ander zakje misschien.
Nee!!! Nog een ander zakje! En nog een zakje!!!
Achter in de auto misschien? Alles eruit en elk hoekje en gaatje bekijken.
Niks, maar dan ook helemaal niks!
Ik ga mismoedig op onze huishoudkist zitten.....
Mijn vrouw had intussen was kouds uit de koelbox gevist en wilde wat glazen.
Drinken???? Ik wil helemaal niet drinken!! Ik wil m'n dingetje!!!
Uiteindelijk toch effe de kist opengemaakt en wat zie ik???
Zit dat ding me stompzinnig aan te grijnzen met z'n stomme metalen oogjes.
Maar als ik ooit die kolerekabouter tegenkom die me dat geflikt heeft.....
Oh ja, mijn vrouw!! Een ijskonijn eerste klas!
Ze kent het woord paniek alleen van horen zeggen.
Geplaatst door: Erik
, Datum:
09.06.2012 21:55
Ergens rond Amiens boodschapje gedaan dus de achterklep van mijn toenmalige hatcback open.
Tuffen en ik vond het winderig en vrij veel lawaai in de auto.
In de spiegel kijkend schrikken en toch maar even de achterklep dichtgedaan.
Geplaatst door: karinjanette
, Datum:
09.06.2012 22:28
Een tussenstop bij Neurenberg, autoportieren netjes op slot, even iets te drinken uit de kofferbak van de auto halen. Mijn man legt zijn sleutels even in de kofferbak en slaat de klep dicht. Wat nu??? reservesleutels in mijn tas voor in de auto. ANWB bellen? telefoon in de auto, geld in de auto. Dan maar het kleinste achterruitje inslaan en proberen het achterportier te openen. Portier beveiligd. Een Poolse vrachtwagenchauffeur schiet te hulp. Met een ijzerdraadje hengelt hij via het kapotte autoraampje behendig mijn tas naar zich toe. We kunnen weer verder,het raampje plakken we af met een vuilniszak, die er 2 km. later weer afwaait. Levensgevaarlijk. Dan maar verder rijden met het kapotte raampje, het regent hard, de achterbank is een chaos van glas en water. We zijn gelukkig op de terugweg en zingen het wel uit tot thuis. Goede les..altijd de reservesleutel bij me houden bij een tussenstop.En nee..we hebben geen commentaar op de behendigheid van de Poolse chauffeur.
Geplaatst door: Erik
, Datum:
09.06.2012 22:34
Schiet me net te binnen.
Vianden Luxemburg.
Na een week vroeg op lekker uitslapen zaterdag, dat dacht ik...een weekendje Luxemburg.
Ik hoor de achterklep (van dezelfde hatchback in mijn vorige anekdote) dichtslaan en de vriend van me met wie ik op pad was "gvmme" mompelen.
ANWB gebeld en na een uurtje deur open gehengeld.
Sleutel terug en sindsdien met twee sleutels op pad.
Geplaatst door: ® Hans030
, Datum:
10.06.2012 12:22
Ok, nog 1 dan. Ik heb deze een paar jaar geleden al 'ns vermeld hier maar niet iedereen komt hier al jaren. Vroeger gingen wij met het hele gezin inclusief hond kamperen in Frankrijk. Op de mooie municipalcamping van Dissay hadden we een mooie schaduwrijke plaats. De hond was net uitgelaten en m'n vader had deze even tijdelijk aan z'n campingstoeltje (!) vastgelijnd. Het was erg warm en hij wilde eerst even wat drinken en dan het beest weer goed vastleggen blijkbaar. Hij stond van z'n stoel op, de hond schrok van iets en begon met het stoeltje achter zich aan rondjes te rennen. Hij kon het stoeltje niet afschudden, maar we hielden onze adem in toen het stoeltje bijna tegen een hele dure auto aan klapte. Gelukkig geen schade, maar voortaan ging de lijn van de hond wel meteen vast aan de dissel of een ander stevig punt.
Geplaatst door: ® tineke
, Datum:
10.06.2012 12:33
OK, ik ook nog één, die ik ook al eerder op het forum gezet heb.
Niet mijn blunder, maar van Johan, die toen toch al minstens 10 jaar kampeerde en dus toch wel wat ervaring met het opzetten van een tent had...
Wij, toen begin twintigers, gingen kamperen in Frankrijk. Omdat Johan's eigen tentje wel erg klein was voor ons samen, mochten we de tent van zijn moeder lenen. Die tent was destijds het nieuwste van het nieuwste op tentengebied en zou binnen vijf minuten moeten staan (.....).
Johan wist wel, hoe hij 'm op moest zetten...
Na een lange reis kwamen we moe op de camping aan, het was een uur of vijf in de middag. De lucht zag er weinig veelbelovend uit: dikke onweerswolken pakten zich dreigend samen.
De overbuurman op de camping zat alles rustig - met een biertje in de hand- vanuit zijn luie stoel te bekijken.
Johan pakte de tent uit de auto, spreidde het tentdoek uit en kroop er toen met een hele zooi stokken in. Ik zag eerst een bobbel naar de ene hoek gaan, toen naar de volgende hoek en zo naar alle vier de hoeken. De bedoeling was, dat je dan vanuit het midden de tent als een soort parapluie omhoog kon duwen en klaar zou 'kees' zijn....
Ik riep naar hem, dat hij op moest schieten, omdat het elk moment kon gaan regenen, maar gelukkig leek de klus geklaard: de tent kwam overeind en er stapte een hevig bezweten en roodaangelopen Johan naar buiten.
Op hetzelfde moment begon de overbuurman onbedaarlijk te lachen, want wat bleek: de tent stond binnenste-buiten en de gordijntjes wapperden aan de buitenkant.
Ik kon m'n lachen ook niet meer houden, maar Johan vond het niet zo leuk, temeer omdat het intussen ook begon te regenen. We hebben toen in een sneltreinvaart de hele zooi maar weer in de auto gegooid en zijn die nacht in een hotelletje gaan slapen (wat heel gezellig was, na een heerlijk diner hebben we lekker geslapen). De volgende ochtend scheen het zonnetje weer en hebben we in alle rust ons tentje opgezet.
We hebben nu al jaren een caravan, maar wat gebeurde er de eerste keer met de voortent...???? Juist, die werd binnenstebuiten opgezet...!
Wat heb ik gelachen, zeg!
en deze :
in 2004 kampeerden wij in de Gard. Wij lagen lekker te slapen in onze caravan, toen ik wakker werd door gekriebel op mijn gezicht. Ik dacht, dat "die vlieg" zo wel weg zou gaan, maar hij bleef kriebelen en dus ging ik even met mijn hand langs mijn gezicht. En wat ik toen voelde......ik krijg er nog kippenvel van! Er zat een groot, hard aanvoelend ding op mijn gezicht. Ik vloog overeind en , deed een lampje aan en zag een enorme sprinkhaan van zo'n 10 cm op mijn slaapzak zitten. Ik porde gillend mijn snurkende man wakker, die knorrend zijn ogen even opendeed, geen sprinkhaan zag en zich mopperend weer omdraaide om verder te slapen. Ik had me intussen in het wc-hok in onze caravan opgesloten en wilde er pas weer uitkomen als mijn man dat enge beest had gevangen en uit de caravan had gegooid. Mijn man zei, dat ik niet moest zeuren en er zat dus niks anders op dan zelf het beest op te sporen (die was zich natuurlijk ook rotgeschrokken van mijn gegil en had zich dus uit de voeten gemaakt...). Ik dus weer voorzichtig dat hok uit en al snel zag ik "het monster" op de rand van de deur zitten. Ik weer gillen natuurlijk en mijn man kwam toen eindelijk z'n bed uit om het beest te vangen en buiten de caravan te zetten. De volgende ochtend, toen ik buiten kwam, zaten onze Nederlandse buren al aan het ontbijt. Ik vroeg ze of ze die herrie nog hadden gehoord bij ons. Toen vroeg de buurvrouw of we de herrie bij hun nog gehoord hadden die nacht: er zat namelijk een joekel van een sprinkhaan bij haar man op z'n gezicht en omdat hij doodsbang was, heeft zij de sprinkhaan met de koekenpan moeten vermoorden....
Zie ook het volgende topic
Camping-frankrijk.nlCampingverhalenMisschien leuk om eens wat verhalen te plaatsen van bijzondere belevenissen/gebeurtenissen op een camping in Fr.
Hierbij mijn verhaal:
"ongeveer...
Geplaatst door: BJ
, Datum:
10.06.2012 12:54
De meesten van jullie herkennen dit volgende waarschijnlijk wel. Je bent zelf net gearriveerd, alles staat zoals je wilt dat het staat, misschien op een kleinigheidje na. Je gaat lekker onder luifel bijkomen met een blikje bier o.i.d. Op dat moment komen er nieuwe gasten op de camping binnen. Mijn kameraad die naast ons stond met de caravan ziet dit ook, en gaat er eens goed voor zitten. Hij ziet dat het twee Duitse gezinnen zijn, die beiden de voortent nog willen opzetten... Op dat moment roept ie naar me
´hé Bert, moet je rooie eens effe zien, die wil als eerste klaarzijn...!´ In een later gesprek blijkt ´die rooie´ een Duitser met Nederlandse ouders te zijn... We zijn toch even terug gaan denken, wat we allemaal nog meer gezegd konden hebben.
Overigens waren dit zeer leuke mensen, waar we nog veel mee hebben gelachen.
Geplaatst door: ® Hans030
, Datum:
10.06.2012 17:37
Geen blunder van ons, wel een genante situatie. Jaren geleden: op de camping aangekomen, na jaren van Franse lease-auto's voor het eerst een Opel als lease-auto. Natuurlijk wel met geel kenteken, maar oudere Franse man zag ons voor Duitsers aan en groette niet. Wij stopten er ook maar mee na twee keer: niet alle Fransen zijn aardig. Wat bleek? Na een paar dagen kwam de man naar ons toe en vroeg waar we vandaan kwamen. Uit Nederland natuurlijk. De man bood excuses aan, want hij dacht dat we Duitsers waren en die moest hij niet (oorlogverhaal). Later kwam hij nog met het lokale drankje (Pineau) aan 'om het weg te spoelen'.
Geplaatst door: Kevin
, Datum:
12.06.2012 02:33
Hoe krijg ik kinderen in paniek?
Jaren terug, ik een klein jochie, geen idee hoe oud ik was, een jaar of 10 gok ik.
De ouders beslissen om een 2de hands caravan te kopen.
Het eerste jaar daarmee op vakantie zal ik nooit meer vergeten!
Citroen Bx 1.6 + caravan (4p) richting camping le pinede in Die aan de Drome.
Normaal reden ze snachts richting het zuiden maar omdat het de eerste x met een caravan was reed mijn moeder liever in 2 dagen.
Misschien nog wel een geluk ...
Dag 1: rustig onderweg naar het zuiden, auto begint te overhitten. Dus dan maar de verwarming op maximum en alle ruiten van de auto open. Niet leuk als je in de file staat in de volle zon maar de temperatuur van de motor zakte dus het werkte wel.
Het verkeer komt weer op gang, zie je in de verte een auto + caravan als een tol over de snelweg draaien ...
Onze pa onmiddelijk pech strook op om die mensen te helpen (heel vriendelijk van hem maar de 2 kids achterin hadden de schrik nu wel te pakken)
S'avonds in de caravan geslapen, niets meer gebeurd.
Dag 2: afslag genomen, crest voorbij, in Die aangekomen.
Vond hij die camping niet ...
Uiteindelijk ziet hij een bordje, ok hierin, staat hij voor een klein brugje onder de spoorweg met een caravan achter zijn kont.
Caravans en mobilhomes moesten via een omweg kwamen we later te weten.
Terug keren was geen optie, dus bandendruk afgelaten en zo cm voor cm onder het brugje door. (we hadden altijd een compressor mee dus eenmaal op de camping zouden die zo weer opgeblazen zijn).
50m verder, brug over de Drome over, stonden we voor een splitsing. Links was de camping, rechts een smal wegje recht de berg op, en de wegwijzer was overgroeid zo bleek later.
Laten we rechts eens proberen zei onze pa.
Slechte beslissing ...
Klein pad, links berg, rechts afgrond ...
En zo reed ie die berg op met een caravan met platte banden achter hem aan.
Nu kon ie niet meer verder, en besefte hij dat hij verkeerd zat.
Achteruit met die handel -> kids weer in paniek
Aangekomen op de camping, de eigenaar lag in een deuk toen hij het allemaal hoorde ...
Op de camping, paar dagen verder: onweer
Het water stroomde zo door de voortent, dus de kinderen gingen beekjes graven om het water om te leiden.
Niemand lette op de kids die al het water richting hun Nederlandse overburen stuurden, met als resultaat dat die water tot in hun binnentent kregen ...
Overburen hun kinderen samen met ons in de caravan, en de ouders gingen helpen de boel op te ruimen.
Meest ongelukkige vakantie ooit MAAR na het onweer was het wel heel gezellig, je leert namelijk je buren vrij goed kennen als je samen in de modder ploetert.
Geplaatst door: Erik
, Datum:
12.06.2012 04:28
Ja dat herken ik,bord met "hier wil je naar toe" en bord "weg naar de hel" duh laten de weg naar de hel eens proberen...
Geplaatst door: inge
, Datum:
12.06.2012 16:12
Aantal jaar geleden gingen we met de op de camping gemaakte vrienden kajakken op de Drome,manlief ging als laatste kon hij foto,s maken .
Tegen alle waarschuwingen in hield hij het tonnetje tussen zijn benen,hij zou met zijn ervaring toch niet omvallen.
Je voelt het al aankomen bij het eerste beste watervalletje was iedereen er door en hij viel om ,grote hilariteit natuurlijk ,maar wij vaarde rustig door ,hij zou ons met zijn ervaring wel inhalen.
Tot iemand argwaan kreeg en via de kant ging kijken waar hij bleef ,bleek hij toch vast te zitten onder water ,door het tonnetje dat tussen zijn benen klem zat kon hij niet uit de kajak komen,en door het kabaal van het water hebben wij hem niet horen roepen.
Gelukkig is het goed afgelopen,hij was alleen wel heel stil rest van de dag.
Geplaatst door: Marianne(junior)
, Datum:
12.06.2012 20:50
Dat kan ik snappen, dat hij wat stilletjes was. Lang, heel lang geleden,(let op, hier begint een sprookje ook vaak mee) hebben mijn man en ik eens surflessen gevolgd. Dat viel zowaar niet mee. Ik bleek weinig talent te hebben voor windrichtingen etc.en waar mijn man vlotjes alle kanten op surfte ging ik dus hopeloos richting de rietkraag, alwaar ik dan opgepikt werd door het bootje van de instructeur.In een onbewaakt ogenblik kreeg ik het voor mekaar om onder water onder mijn zeil te verdwijnen, en elke keer als ik boven kwam om adem te happen bleek dat niet te kunnen.Op het moment dat ik dacht dat mijn laatste uurtje geslagen had kwam ik dan toch boven water. Werkelijk, ik heb daarna nooit meer gesurfd. Ik was voorgoed genezen...
Geplaatst door: loes
, Datum:
12.06.2012 21:07
Nou die bijna verdrinkingen vind ik nou niet zulke leuke blunders.
Geplaatst door: Hans op zijn Frans
, Datum:
12.06.2012 23:00
Jaren zeventig in Argeles. Voorzichtig manouvrerend door de smalle straatje kregen wij van links ineens een brommer met twee jongens tegen de auto. Beide jongens vlogen met een boog over de auto. Grote paniek ik verwachtte het ergste. Jongens met de ambulance en wij moesten bij de politie een verklaring afleggen. Dat ging, mede door mijn gebrekkig Frans, niet al te best, daarom vroeg ik om een tolk Nederlands Deze was niet voorhande wel kon men een Engelse tolk regelen.
OK dan maar.
Ik verwachtte een officiele tolk of op zijn minst een schoolmeester, in plaats daarvan kwam er na een uur een gezette agent van de strandpolitie in korte broek, we moesten gelijk aan Louis de Funes denken.
Ik vertelde in vlot Engels mijn verhaal, de man begreep er geen jota van. Nog een keer dan maar, ik zag complete verwarring in zijn ogen.
Nog gespannen van de gebeurtenis zei ik tegen mijn vrouw: "GVD die kl..thommel spreekt geen woord Engels"
Zegt die agent "awel u bent Ollanders mijn moeder is van Schiedam"
Gelukkig nam hij het goed op, dat Engels stond op zijn CV omdat het een paar franken extra betekende. En met die jongens bleek het gelukkig goed afgelopen.